WCZESNE WSPOMAGANIE ROZWOJU DZIECKA

Pierwsze lata życia dziecka są bardzo ważnym i szczególnym okresem, mającym ogromne znaczenie dla jego dalszego rozwoju. Wczesne rozpoznanie problemów rozwoju dziecka i objęcie go specjalistyczną opieką daje szansę zminimalizowania trudności rozwojowych lub ich całkowitego wyeliminowania.
Wczesne wspomaganie rozwoju dziecka (WWRD) polega na pobudzaniu psychoruchowego i społecznego rozwoju dziecka od chwili wykrycia niepełnosprawności do czasu podjęcia przez nie nauki w szkole.
Jeśli dziecko nie osiągnęło gotowości szkolnej, może realizować zajęcia WWRD do 9 roku życia.
Zakres tego oddziaływania może być bardzo różny, w zależności od zdiagnozowanych przez specjalistów deficytów rozwojowych.
Może ono obejmować:
– usprawnianie ruchowe,
– rozwój mowy i innych sposobów komunikowania się,
– usprawnianie zmysłu wzroku i słuchu,
– stymulację wielozmysłową,
– trening umiejętności samoobsługi i funkcjonowania społecznego w grupie.

Aby dziecko mogło skorzystać z zajęć wspomagających jego rozwój, potrzebna jest opinia poradni psychologiczno-pedagogicznej określająca specyfikę jego rozwoju.
Zajęcia w ramach wczesnego wspomagania organizuje się w OREW od 2005r. Obecnie są one realizowane w wymiarze 4-8 godzin w miesiącu dla każdego dziecka. Zajęcia z zakresu wczesnego wspomagania rozwoju dziecka mają za zadanie wykorzystywanie potencjału rozwojowego dziecka oraz podejmowanie działań, które pomogą mu pokonywać trudności w poznawaniu świata, uczestniczeniu w życiu społecznym i osiąganiu samodzielności. Zajęcia prowadzone są indywidualnie z dzieckiem, a w celu rozwijania kompetencji społecznych i komunikacyjnych przygotowujących do funkcjonowania w życiu społecznym praktykuje się też udział rodziców lub innych dzieci objętych wczesnym wspomaganiem.

Wczesne wspomaganie odgrywa istotną rolę, ponieważ:
– zmniejsza ryzyko wystąpienia opóźnień rozwojowych dziecka,
– spełnia funkcję leczniczą,
– umożliwia w miarę normalny proces rozwoju i zapobiega pogłębianiu wad,
– jest efektywną metodą pomocy rodzicom w zakresie postępowania z dzieckiem niepełnosprawnym (rozpoznawanie zachowań dziecka i utrwalanie właściwych reakcji na te zachowania, udzielanie instruktaży i porad w zakresie pracy z dzieckiem) oraz przystosowania warunków środowiska domowego do potrzeb dziecka, pozyskiwania i wykorzystywania do pracy z dzieckiem odpowiednich środków dydaktycznych i niezbędnego sprzętu.

Im wcześniej zostanie postawiona diagnoza i podejmie się działania stymulujące i wspomagające rozwój dziecka, tym lepsze rokowania dla
dziecka i szansa na lepsze funkcjonowanie.
Zadaniem dorosłego jest wspomaganie dziecka w jego rozwoju poprzez organizowanie procesu uczenia się i czuwanie nad jego przebiegiem.
Nie można przebyć drogi rozwojowej za dziecko, ono samo musi wspinać się po kolejnych szczeblach swego rozwoju.

W ramach wczesnego wspomagania rozwoju dziecka stosujemy wiele metod m.in:
– program aktywności M. I Ch. Knillów,
– metoda ruchu rozwijającego W. Sherborne,
– metoda integracji sensorycznej,
– metoda malowania dziesięcioma palcami,
– metoda niedyrektywnej terapii zabawowej,
– metoda dobrego startu,
– metoda Magnuskiej – metoda stempli – tworzenia za pomocą stempli kompozycji z figur geometrycznych,
– ćwiczenia grafomotoryczne M. Bogdanowicz,
– alternatywne i wspomagające sposoby komunikacji (AAC) – gesty, zdjęcia, symbole.
– inne metody wynikające z bieżącej pracy z dzieckiem.